Κάπως έτσι ξεκινά αυτή η κουβέντα. Βέβαια μπορούμε πάντα να τα φορτώσουμε στον κόκκορα και να κατευθυνθούμε στη κοντινότερη ταβέρνα / ρεστοράν / σουβλατζίδικο όταν μας θερίσει η πείνα αλλά αυτή είναι μια τελείως διαφορετική προσσέγγιση από εκείνη που πρεσβεύει η ιδέα μιας πιο προσεκτικής διατροφής. Ο λόγος που χαρακτηρίζω έτσι τη διατροφή είναι γιατί, έτσι κι αλλιώς κάποιες επιλογές τις κάνουμε, είτε φάμε έξω, είτε ψωνίσουμε από το σούπερ μάρκετ και τη λαϊκή. Η ιδέα επίσης ότι, τρώγωντας στο σπίτι, τρώμε πιο υγιεινά, είναι κι αυτή εν μέρει λανθασμένη καθώς τα προϊόντα τα προμηθευόμαστε πάλι απ' έξω, εκτός αν έχουμε την τύχη να διατηρούμε τον προσωπικό μας μπαξέ όπου και πάλι εγκυμονεί ο κίνδυνος η παραγωγή μας να είναι επιμολυσμένη. Αλλά έτσι τι μένει; Τι μπορούμε να φάμε που να μη μας βλάψει; Ας πάρουμε καλύτερα τα πράγματα από την αρχή.
Η ίδια η διαδικασία της πέψης είναι μια διαδικασία που εμπεριέχει εκ των πραγμάτων τη φθορά. Κατά τη χώνεψη, πολλά κύτταρα των εντέρων και του στομάχου είναι καταδικασμένα να πεθάνουν και μάλιστα αυτό γίνεται ακόμα και να τρεφόμαστε με την πιο υγιεινές τροφές. Ο τρόπος επίσης με τον οποίο τρώμε επιταχύνει ή επιβραδύνει το θάνατο αυτών των κυττάρων. Εφόσον τρώμε μασώντας αργά τροφή στην οποία δεν εμπεριέχονται ιδιαίτερα βλαβερά συστατικά ο θάνατος των κυτάρρων περιορίζεται στα τελείως απαραίτητα. Στην άλλη περίπτωση, η ατελής χώνεψη δημιουργεί τις συνθήκες για την ανάπτυξη μικροοργανισμών που με τη σειρά τους επηρεάζουν καταλυτικά την πανίδα του πεπτικού επιταχύνοντας τις διαδικασίες της φθοράς που έτσι κι αλλιώς υφίστανται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου