Πως άρχισαν όλα

Πολλοί με ρωτούν για ποιο λόγο ξεκίνησα να ενδιαφέρομαι για την διατροφή και το ζήτημα της υγείας γενικότερα. Η αλήθεια είναι ότι ζούσα κι εγώ όπως ο περισσότερος κόσμος δηλαδή έτρωγα και έπινα πάνω κάτω αυτά που τρώει και πίνει κάποιος που ζει στη πόλη και έχει ελλειπή ενημέρωση στο θέμα της διατροφής αν και πάντα είχα κάποια ανησυχία σχετικά με αυτό. Ιδιαίτερα από τον καιρό που άρχισα να εμφανίζω κάποια συμπτώματα που μου τράβηξαν τη προσοχή. Συγκεκριμένα, όπως μπορώ να ανακαλέσω, πριν περίπου δέκα χρόνια είχα αρχίσει να νιώθω την ανάγκη να καθαρίσω το λαιμό μου από τη βλέννα που συγκεντρωνόταν σε μεγαλύτερες ποσότητες από όσο είχα συνηθίσει. Αυτή ήταν η αρχή καθώς τον επόμενο καιρό θα συνειδητοποιούσα ότι έχουν εμφανιστεί ορισμένα συμπτώματα που δεν είχα σε νεότερη ηλικία. Μέχρι τότε είχαν ήδη μεσολαβήσει αρκετά χρόνια κατά τα οποία έτρωγα άλλα αντί άλλων ενώ, όπως οι περισσότεροι νέοι με τους οποίους συναναστρεφόμουν έπινα αρκετό αλκοόλ, όχι όμως να μεθάω και να σέρνομαι κάθε μέρα. Επειδή έπρεπε να μαγειρεύω μόνος ή να παίρνω φαγητό απ' έξω είχα μάθει να φτιάχνει ένα σωρό φαγητά με βάση τους υδατάνθρακες και τις πρωτεΐνες, όχι πάντως στην πιο ακατέργαστη μορφή τους. Τα λαχανικά πάντα τα αντιμετώπιζα σαν κομπάρσους στη διατροφή πιστεύοντας ότι αν δεν φάω κρέας "δεν θα με πιάσει το φαγητό" και θα ξαναπεινάσω σε λίγο. Κατανάλωνα τεράστιες ποσότητες από σάκχαρα, ωμά, επεξεργασμένα, σε κάθε τους μορφή. Το ίδιο και από ακατάλληλα λευκά άλευρα ενώ σπάνια έλειπε το κρέας από το γεύμα μου. Αυτή τη διατροφή συνέχισα να ακολουθώ και αργότερα ώσπου τα συμπτώματα άρχιζαν να επιδεινώνονται ενώ νέα εμφανίζονταν: καούρες στο στομάχι, υπερβολική παραγωγή βλέννας, φτάρνισμα με το παραμικρό, πολλαπλή αλλεργία στη σκόνη, σε γύρη, σε κάποια ζώα, μετεωρισμούς, αύξηση βάρους, συχνό συνάχι και τελευταία εμπύρετο για διάστημα εβδομάδων, πόνους στις αρθρώσεις, πόνους στη μέση, αδυναμία, κατάθλιψη... 

Gula (Gluttony) - Pieter Bruegel (Brueghel) the Elder

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα για κάποιο διάστημα που το καθημερινό μου γεύμα είχε για κάποιους λόγους περιοριστεί σε μία μπύρα και δύο σουβλάκια (εναλλακτικά ένα σουβλάκι και δυο μπύρες) η φυσική μου κατάσταση είχε οδηγηθεί στο ναδίρ. Φοβάμαι να σκεφτώ πως θα είχε εξελιχθεί η κατάσταση της υγείας μου και γενικότερα αν είχα συνεχίσει έτσι χωρίς να ενδιαφερθώ.

Κάποια προσωπικά και κάποια κοινωνικά γεγονότα υπήρξαν αιτία να αφυπνιστεί η διάθεση μου για αλλαγή ενώ είχα την καλή τύχη στο δρόμο μου να βρεθεί κάποιος άνθρωπος που τη σωστή στιγμή μου προσέφερε τη δυνατότητα να πάρω κάποιες σημαντικές πληροφορίες που χωρίς αυτές ίσως δεν θα είχα ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία. Διαπίστωσα ότι υπάρχει ανάγκη για ευρύτερη αλλαγή και αποφάσισα να ξεκινήσω με αυτόν που μπορούσα να επηρεάσω πρώτο προς αυτή τη κατεύθυνση: τον εαυτό μου. Πολλά συνέβησαν στη πορεία αλλά η γενικότερη εξέλιξη υπήρξε υπέρ του δέοντος θετική, με την έννοια ότι τουλάχιστον τα περισσότερα συμπτώματα αμβλύνθηκαν ενώ άλλα εξαφανίστηκαν εντελώς. Ακολούθησα πάντως σε μεγάλο ποσοστό ένα είδος χορτοφαγικής διατροφής χωρίς μεταξύ των άλλων ζωϊκά παράγωγα, ενώ είχα την τύχη να ενημερωθώ για το βασικό τρόπο λειτουργίας του πεπτικού συστήματος. Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να ενδιαφέρομαι για ορισμένες ιδιότητες του σώματος μέσω μιας παιδαγωγικής μεθόδου που αφορά την ικανότητα που έχουμε να βιώνουμε την εμπειρία μας και πως μπορούμε να την αξιοποιήσουμε.

Έχω την εντύπωση πάντως ότι πολλοί άνθρωποι βασανίζονται από τέτοιου είδους συμπτώματα και  τα αντιμετωπίζουν με συμβατικές αγωγές δηλαδή με φάρμακα. Αυτό όμως δεν ξέρω κατά πόσο είναι λύση γιατί ενώ δεν αλλάζεις τρόπο ζωής, απαιτείς να μην έχεις τα συμπτώματα που αυτός προκαλεί. Και πράγματι, τα συμπτώματα περιορίζονται και ίσως να εξαφανίζονται αλλά το πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει. Τώρα, αν όλη αυτή η κατάσταση οδηγεί και κάπου αλλού, μη με ρωτήσετε. Το σίγουρο είναι ότι ο κόσμος έχει γεμίσει με ανθρώπους που υποφέρουν από εκφυλιστικές παθήσεις.

Δεν έχουμε νομίζω πια τη πολυτέλεια να αντιμετωπίζουμε τα σημαντικά πράγματα με ελαφρύτητα. Είναι το ίδιο σχιζοφρενικό να λες ότι αγαπάς τη φύση και να τρως ή να φοράς νεκρά ζώα όπως το να λες ότι αγαπάς τον εαυτό σου και να τρως πτώματα τη στιγμή που υπάρχει πλήθος εναλλακτικών και για τα δύο. Δεν είμαι φανατικός καμίας άποψης και καταλαβαίνω ακόμα και τους ανθρώπους που επιλέγουν συνειδητά να καταναλώσουν μια μικρή ποσότητα ζωικών πρωτεϊνών στο βαθμό που θεωρούν ότι δεν θα τους βλάψει σε μια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής τους και για ιδιαίτερους λόγους. Το πρόβλημα είναι με εκείνους που έχουν ξεπεράσει κάθε όριο στη κατανάλωση και καταβροχθίζουν ότι αναπνέει σε μεγάλες ποσότητες και το κάνουν συχνά. Αυτό πιστεύω αφορά ένα μεγάλο κομμάτι ανάμεσα μας και αν προσθέσεις και εκείνους που κάνουν άλλες διατροφικές ή φαρμακευτικές παραβάσεις όπως υπερβολική κατανάλωση σακχάρων, κορεσμένων λιπών, υδρογονωμένων ή επεξεργασμένων ελαίων, αλκοόλ, ξύδι, νιτροζαμίνες από παράγωγα καύσης του κρέατος, πρόσθετα τροφίμων, αντικαταθλιπτικά, βιταμινούχα, αναλγητικά, κτλ. τότε μιλάμε για τη πλειοψηφία των ανθρώπων που μας περιβάλλουν σήμερα. Τώρα για τη κατάσταση της υγείας των ανθρώπων και του περιβάλλοντος, ρίξτε μια ματιά γύρω σας και πείτε μου. Δεν μπορώ να διαχωρίσω το άτομα από τη κοινωνία, έτσι ότι αφορά έναν αφορά κατά τη γνώμη μου και όλους τους υπόλοιπους.

Στη περίπτωση της δικής μου εμπειρίας όπως τη βίωσα και τη βιώνω έχω την αίσθηση ότι ενστικτωδώς λειτούργησα σωστά αποφασίζοντας να αλλάξω τρόπο διατροφής και σας διαβεβαιώ ότι αυτό είναι ένα ταξίδι δίχως τέλος καθώς αποτελεί την αφετηρία για ένα διαρκές ψάξιμο στα θέματα που αφορούν τον άνθρωπο, την υγεία του, τον ψυχισμό του. Δεν μιλάω για κάποια πανάκεια ή κάποιο μυστικό μακροζωίας, απλά για μια βασική παιδεία στα θέματα που ποτέ δεν διδαχτήκαμε στο σχολείο και ο περίγυρος μας ήταν κι αυτός εξίσου ανενημέρωτος για να μας την προσφέρει. Το βλέπω σαν τρόπο να ξεπεράσουμε τη συλλογική βαρβαρότητα της εποχής και ίσως μια ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

"μίζερα" αυστηρά χορτοφαγικά wraps