Ο Ατέρμονος Βρόγχος

Το χειρότερο πράγμα που μπορεί κάποιος να κάνει σχετικά με τις διατροφικές του επιλογές είναι να τις συνοδεύει με τύψεις. Όσο ωφέλιμο και θρεπτικό ή επιβλαβές και φτωχό είναι ένα γεύμα, ο οργανισμός θα βρει ένα τρόπο να το αφομοιώσει, να λάβει όσα θρεπτικά συστατικά μπορεί και στη συνέχεια να αποβάλλει τα υπόλοιπα των τροφών μέσω της αφόδευσης. Έχει ωστόσο μεγάλη σημασία κατά πόσο αυτή η διαδικασία θα γίνει εύκολα και σε τι ποσοστό τα κατάλοιπα της χώνευσης θα είναι όξινα ή αλκαλικά μιας και από αυτό εξαρτάται αν θα υπάρχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία μας. Ένα σωστό γεύμα θα αφoμοιωθεί εύκολα και δεν θα αφήσει μέσα μας βλαβερά κατάλοιπα. Σε κάθε περίπτωση όμως μπορούμε να μπούμε σε έναν Ατέρμονο Bρόγχο αν μια λανθασμένη επιλογή τη συνοδεύσουμε με ένα φορτίο τύψεις. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο μεταβολισμός είναι μια διαρκής διαδικασία κατά την οποία οι επιδράσεις των επιλογών μας δεν είναι ποτέ άμεσες αλλά βραχυπρόθεσμες. Επίσης, ένας οργανισμός που λειτουργεί με σχετικά φυσιολογικό τρόπο θα καταφέρει να επιβληθεί σε μια σύντομη σε διάρκεια επίθεση τοξινών καθώς διαθέτει τα απαραίτητα στοιχεία για να εξισορροπήσει την διαταραχή που αυτές προκαλούν στο PH του. Δεν συμβαίνει το ίδιο για καθημερινές ή μακρές σε διάρκεια επιθέσεις καθώς ενεργοποιούν τους σύνθετους μηχανισμούς εξισορρόπησης της οξύτητας με παρενέργειες όπως μια σχετική αδυναμία, αποβολή τοξινών μέσω πολλαπλών οδών (σπυράκια στην επιδερμίδα, σκοτεινά ούρα, δύσοσμη εφύδρωση, μακροπρόθεσμη αύξηση σωματικού βάρους), συμπτώματα που κάθε άλλο παρά επιθυμητά είναι.

Αλλά αν αγνοήσουμε ή πάρουμε πολύ "στα σοβαρά" τη κατάσταση μπορεί να οδηγηθούμε σε ακόμα χειρότερα μονοπάτια καθώς, μπορεί να μπούμε στον Ατέρμονο Βρόγχο. Σε γενικές γραμμές ο Ατέρμονος Βρόγχος μπορεί να περιγραφεί ως μια σύνθετη ψυχοσωματική κατάσταση κατά την οποία αδυνατούμε να βγούμε από την επανάληψη βλαβερών συνηθειών ενώ ο νοητικός μας ορίζοντας περιορίζεται ανάμεσα στη δαμόκλεια σπάθη των διατροφικών επιλογών με ένα τρόπο τουλάχιστον υπερβολικό. Το πρόβλημα έγκειται ότι μέσω των τύψεων εγκλωβιζόμαστε μέσα σε ένα πλέγμα αυτολύπησης (μεταμφιεσμένο συνήθως σε ένα είδος "χονδροειδούς αναισθησίας") κατά το οποίο αδυνατούμε να δούμε την κατάσταση στις πραγματικές της διαστάσεις και έτσι συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε το σώμα με περιττές ουσίες πάνω στη λογική ότι "η ζημιά έχει γίνει". Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια καθώς οι δυνατότητες του οργανισμού να ανταπεξέρχεται στις επιθέσεις που του κάνουμε είναι πολύ μεγάλες και το μόνο που χρειάζεται να  για να τον βοηθήσουμε είναι απλά να επιστρέψουμε στις παλιές καλές μας υγιεινές συνήθειες. Ένας δρόμος για να επιστρέψουμε είναι μια σύντομη περίοδος αποχής από τη τροφή καθώς αυτή θα δώσει στον οργανισμό την δυνατότητα να καθαρίσει από τις βλαβερές ουσίες. Ταυτόχρονα στερούμε τους μικροοργανισμούς από τις αγαπημένες τους τροφές (σάκχαρα, προϊόντα ατελούς χώνεψης κτλ) οδηγώντας τους στο θάνατο και την οριστική τους αποβολή από το σύστημα. Μην πιέζετε τον εαυτό σας σε αποχή τροφής. Απλά, όταν σας έρθει αυτή η διάθεση, ή καλύτερα όταν νιώσετε την φυσική διάθεση για αποχή από την τροφή, απλά ακολουθήστε τη. Αν μπορείτε να μη λάβετε ούτε νερό ή άλλα υγρά, θα δώσετε στον οργανισμό την ευκαιρία να "στραγγίξει" από την περιττή υγρασία που όπως έχουμε πει βοηθά στην ανάπτυξη των μικροοργανισμών. 

Όταν πια η περίοδος της αποχής έχει περάσει και νιώθουμε καλύτερα μπορούμε να προετοιμάσουμε ένα ελαφρύ γεύμα και στη συνέχεια να μπούμε πάλι στο μονοπάτι των ορθότερων διατροφικών επιλογών. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αν είμαστε εγκλωβισμένοι στις τύψεις μας. Σε τελική ανάλυση, ότι καταναλώσαμε το προηγούμενο διάστημα δεν υπάρχει πια και εφόσον συνειδητά ή ασυνείδητα πήραμε αυτή την απόφαση πρέπει να το δεχτούμε ως κάτι φυσικό κι όχι ως λάθος. Σπάνια κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε, έτσι και με τη λήψη τροφής. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να αποτελεί διαρκώς μια δικαιολογία για να αποφεύγουμε να αξιολογούμε τις επιλογές μας. Το ζήτημα είναι αν θέλουμε να παραμείνουμε στον Ατέρμονο Βρόγχο που αργά ή γρήγορα θα μας οδηγήσει σε εκφυλιστικές καταστάσεις ή αν θέλουμε να προχωρήσουμε ξανά στο δρόμο ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής ο οποίος ενέχει αναπόφευκτα και την ορθολογικοποίηση της γενικότερης στάσης μας στη βάση υιοθέτησης λιγότερο επιβλαβών συνηθειών για εμάς και το περιβάλλον που μας φιλοξενεί.