Διατροφική Νοημοσύνη

Αν και μπορεί να ακούγεται κουραστικό, ο τρόπος που τρώμε είναι πολύ σημαντικός για την εξέλιξη της πέψης μας και κατά συνέπεια της υγείας μας. Το να έχουμε ομαλή πέψη δεν είναι απλά μια προσδοκία που μπορεί να τελεσφορήσει ή όχι αλλά μια πραγματικότητα που οφείλουμε να δημιουργούμε καθημερίνα για τον εαυτό μας. Όταν η πέψη μας δεν είναι ομαλή αντιμετωπίζουμε ένα σωρό προβλήματα τα οποία μπορεί να μας στερήσουνε από την δυνατότητα να είμαστε πραγματικά παρόντες στα γεγονότα που βιώνουμε καθώς μας αναγκάζει να έχουμε διαρκώς στραμμένη τη προσοχή μας στα προβλήματα των εντέρων μας κι όχι στο περιβάλλον, στους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε κάποια διάδραση και στα ενδιαφέροντα μας.

Όπως βέβαια έχουμε ξαναπεί, η λήψη τροφής είναι μια διαδικασία πολύ ευαίσθητη στους εξωτερικούς παράγοντες. Όταν είμαστε αναστατωμένοι η διαδικασία της πέψης αναστέλλεται. Το ίδιο συμβαίνει και όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση stress καθώς ενεργοποιούνται τα πανάρχαια ένστικτα της επιβίωσης: ο οργανισμός αντιλαμβάνεται ότι βρισκόμαστε σε κίνδυνο και επικεντρώνει στα σημεία εκείνα που θα τον βοηθήσουν να αντιμετωπίσει την έκτακτη αυτή κατάσταση. Έτσι μπορεί, ας πούμε, να αυξηθεί η αδρεναλίνη στο αίμα, μια ουσία που μας βοηθά να βρισκόμαστε σε εγρήγορση. Η στιγμή αυτή καθίσταται ακατάλληλη για λήψη τροφής. Επίσης, αν βρισκόμαστε κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση είναι πάλι επικίνδυνο να φάμε καθώς είναι πρακτικά αδύνατον να ελέγξουμε τον τρόπο και τη ποσότητα της τροφής που θα λάβουμε.

παράδειγμα ατελούς μάσησης

Η μάσηση είναι μια σχετικά απλή διαδικασία την οποία δεν χρειάζεται μάλιστα να μας τη διδάξει κανείς, είναι δηλαδή έμφυτη. Ωστόσο μπορεί να υιοθετήσουμε ένα λανθασμένο τρόπο αν συναναστραφούμε για πολύ καιρό ή από μικρή ηλικία με πρόσωπα που δρουν με αυτό το τρόπο. Το πιο συνηθισμένο λάθος κατά τη διαδικασία της μάσησης είναι όταν δεν μασάμε αποτελεσματικά τη τροφή, δηλαδή καταπίνουμε τη τροφή αμάσητη. Αυτό γίνεται είτε γιατί μασάμε γρήγορα, είτε γιατί η τροφή είναι παρασκευασμένη με τρόπο που δεν μας επιτρέπει να τη μασήσουμε ενώ δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε τη πολύ διαδεδομένη συνθήκη της κακής στοματικής κατάστασης. Είναι αλήθεια ότι πολύχρονη κατανάλωση όξινων τροφών θα οδηγήσουν τα δόντια μας σε παρακμή, ανεξάρτητα αν τα πλένουμε ή όχι, ενώ μπορεί για διάφορους λόγους όπως πχ ψυχολογικούς ή χρήσης ουσιών να παραβλέπουμε τη φροντίδα της στοματικής κοιλότητας. Σε κάθε περίπτωση, η ατελής μάσηση θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε ατελή πέψη, με ότι αυτό συνεπάγεται. Υπολογίστε ότι η μάσηση δεν είναι απλά ο τεμαχισμός της τροφής αλλά σε συνεργασία με το σάλιο επιτελούν το πρώτο στάδιο της πέψης και το μόνο που γίνεται συνειδητά από εμάς. Άπαξ και καταπιούμε τη τροφή δεν έχουμε κανένα έλεγχο πλέον. Με τη σωστή μάσηση δημιουργείται είναι ένας μαλακός πολτός, εύκολα αφομοιώσιμος ενώ στην αντίθετη περίπτωση έχουμε μεν ένα μείγμα με περίπου την ίδια σύνθεση αλλά με διαφορετική αναλογία και ως τέτοιο θα γίνει αντιληπτό από το υπόλοιπο τμήμα του πεπτικού συστήματος. Τα κομμάτια της τροφής που δεν έχει μασηθεί σωστά και δεν έχουν επικαλυφθεί από το σάλιο δεν πρόκειται να αφομοιωθούν με τον ίδιο τρόπο. Στην πραγματικότητα με την ατελή μάσηση παράγουμε τροφή για τους μικροοργανισμούς που κατοικούν μέσα μας. Είναι αλήθεια ότι έχουμε πολλούς μικροοργανισμούς μέσα στο σύστημα μας ο ρόλος των οποίων είναι να απομακρύνουν τις βλαβερές ουσίες από το σώμα μας. Αυτό βέβαια δεν δημιουργεί πρόβλημα σε κανονικές συνθήκες όμως όταν συνεχίζουμε να ταϊζουμε αδιάκοπα τα βακτηρία και τους μύκητες τότε διαταράσσεται η φυσική ισορροπία και δημιουργούνται διάφορα παθολογικά φαινόμενα καθώς οι μικροοργανισμοί παράγουν μια σειρά από ουσίες που συγκαταλέγονται ανάμεσα σε εκείνες που μπορούν να δηλητηριάσουν το σώμα μας, τις λεγόμενες τοξίνες.

Οι τοξίνες υπάρχουν σε αφθονία παντού στις μέρες μας. Μπορούμε να πάρουμε εύκολα τοξίνες αν καταναλώνουμε αλκοόλ, φάρμακα, τρόφιμα με συντηρητικά, επεγεργασμένες τροφές, συνθετικά πρόσθετα τροφών, υπερβολικές ποσότητες ζωϊκής πρωτεϊνης (που είναι πρακτικά αδύνατο να χωνευθούν και έτσι καταλήγουν να κυκλοφορούν στο αίμα σαν τοξίνες) και σχεδόν κάθε τροφή την οποία έχουμε μαγειρεψει. Ναι, ακόμα και το αγνό ελαιόλαδο εφόσον θερμανθεί αποκτά οξύτητα η οποία το καθιστά στη πράξη βλαβερό για το σώμα. Η (απλά) υπερβολική κατανάλωση τροφής δημιουργεί και αυτή τοξίνες καθώς το μέρος της τροφής που δεν προλαβαίνει να απορροφηθεί έγκαιρα, μέχρι να φτάσει στο σημείο να αρχίσει να διαλύεται προκειμένου να μεταβολιστεί έχει ήδη μείνει αρκετό χρόνο στο ανώτερο μέρος του πεπτικού συστήματος και έχει αναπόφευκτα "μπαγιατέψει". Το ίδιο το μείγμα με το πέρας του χρόνου αλλοιώνεται.

σας φαίνεται γνωστό;

Δεν θέλω βέβαια να σας πανικοβάλλω και αρκεί να πω ότι η "πλαστικότητα" του πεπτικού συστήματος όπως και ολόκληρου του ανθρώπινου οργανισμού είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη στο βαθμό που είναι ικανός να ανταπεξέλθει σε απότομες ή βραχίες "επιθέσεις" που του κάνουμε καθώς ενεργοποιεί μια σειρά από αντιδράσεις οι οποίες επιτυγχάνουν να ισορροπήσουν εκ νέου το σύστημα. Αυτό βέβαια μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα ανεπιθύμητα φαινόμενα όπως πχ η αύξηση του βάρους αλλά θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι το σώμα δεν λειτουργεί με βάση τις πεποιθήσεις μας για τη λειτουργία του αλλά όπως είναι σχεδιασμένο να το κάνει. Αυτό σημαίνει ότι όταν πρέπει θα ασθενήσει γιατί αυτή είναι η φυσική του αντίδραση προκειμένου να διασωθεί.

Αν για παράδειγμα έχουμε περιστασιακή ή χρόνια διάρροια ίσως δεν θα πρέπει να το δούμε σαν κακή λειτουργία του οργανισμού αλλά σαν μια φυσική του αντίδραση σε κάποια μορφή οξύτητας. Θα πρέπει να νιώθουμε μάλιστα τυχεροί που το σώμα μας αντιδρά με αυτό το τρόπο γιατί αυτό δείχνει ότι καταβάλλει προσπάθειες να διώξει από μέσα του κάτι βλαβερό και δεν θα πρέπει να του αναστείλουμε αυτή τη τάση αλλά θα πρέπει να περιμένουμε να σταματήσει μόνος του εφόσον η λειτουργία που επιτελεί ολοκληρωθεί. Η λήψη φαρμάκων στη περίπτωση αυτή μπορεί (προσωρινά) να καταπολεμήσει κάποια συμπτώματα αλλά αυτά θα επανεμφανιστούν δριμύτερα με τη πρώτη ευκαιρία που θα τους δοθεί. Αν θέλουμε να αμβλύνουμε τα συμπτώματα μπορουμε να υιοθετήσουμε κάποιες άλλες συνήθειες διατροφής που δεν ευνούν την διάρροια και κυρίως να διακόψουμε τη λήψη νερού ή άλλων υγρών κατά το γεύμα ή μετά απο αυτό. Επίσης καλό θα είναι να επικεντρώσουμε στους συνδυασμούς των τροφών. Η ταυτόχρονη λήψη αμύλου και πρωτεϊνης δεν ενδείκνυται παρά τις διαβεβαιώσεις των συμβατικών ιατρών που θεωρούν ότι τροφή είναι μόνο χημεία. Τα σάκχαρα, οι μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών, ο καφές και άλλες παρόμοιες ουσίες, οι χυμοί φρούτων είναι πιθανόν να οξύνουν αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση. Είναι άλλωστε γνωστό ότι οι απλές τροφές αφομοιώνονται πιο εύκολα από τις πιο σύνθετες. Εφόσον τακτοποιήσουμε τον τύπο, τη ποσότητα, τον τρόπο, και το χρόνο στα γεύματα μας ο οργανισμός μας θα αναλάβει να τακτοποιήσει μόνος του την εύρυθμη λειτουργία του.